Το καλοκαίρι είναι η εποχή των γάμων και για πολλά παιδιά φέρνει έναν ξεχωριστό ρόλο: αυτόν του παρανυφακίου ή του παραγαμπρακιού. Οι γονείς συχνά ενθουσιάζονται με την ιδέα, επιλέγουν ρούχα, οργανώνουν λεπτομέρειες και φαντάζονται τη στιγμή που το παιδί θα περπατήσει χαμογελαστό στην εκκλησία.
Για το ίδιο το παιδί, όμως, η εμπειρία μπορεί να είναι αρκετά διαφορετική.
Ένας γάμος είναι ένα περιβάλλον γεμάτο κόσμο, θόρυβο, έντονα συναισθήματα και πολλές φορές αρκετή πίεση. Για ένα παιδί μικρής ηλικίας, ειδικά αν είναι ντροπαλό ή δεν του αρέσει να βρίσκεται στο επίκεντρο της προσοχής, όλα αυτά μπορεί να προκαλέσουν αμηχανία ή και άγχος.
Δεν είναι λίγες οι φορές που ένα παιδί δηλώνει ενθουσιασμένο τις προηγούμενες ημέρες, αλλά την τελευταία στιγμή αρνείται να περπατήσει στην εκκλησία, κρύβεται πίσω από τους γονείς του ή ξεσπά σε κλάματα. Αυτό συχνά αιφνιδιάζει τους ενήλικες, οι οποίοι θεωρούν ότι κάτι πήγε λάθος.
Στην πραγματικότητα, συνήθως δεν έχει πάει τίποτα λάθος.
Τα μικρά παιδιά δεν αντιλαμβάνονται μια τέτοια στιγμή με τον ίδιο τρόπο που τη βλέπουν οι μεγάλοι. Εκεί που οι ενήλικες βλέπουν μια όμορφη τελετή, το παιδί μπορεί να βλέπει δεκάδες άγνωστα πρόσωπα να το κοιτούν ταυτόχρονα.
Γι’ αυτό είναι σημαντικό να το προετοιμάσουμε με τρόπο που θα του δημιουργήσει ασφάλεια και όχι επιπλέον πίεση.
Αντί να του λέμε πόσο σημαντικό είναι να τα καταφέρει ή πόσο όμορφο θα είναι να το βλέπουν όλοι, βοηθά περισσότερο να του εξηγήσουμε απλά τι πρόκειται να συμβεί. Να γνωρίζει πού θα βρίσκεται, ποιοι θα είναι εκεί και τι ακριβώς θα κάνει.
Εξίσου σημαντικό είναι να του δώσουμε το δικαίωμα να μην είναι τέλειο.
Ένα παιδί δεν χρειάζεται να εκτελέσει έναν ρόλο με ακρίβεια ενηλίκου. Αν ντραπεί, αν χρειαστεί βοήθεια ή αν αλλάξει γνώμη την τελευταία στιγμή, δεν σημαίνει ότι απέτυχε.
Οι γονείς πολλές φορές αγχώνονται περισσότερο από τα παιδιά, ακριβώς επειδή φοβούνται ότι κάτι δεν θα πάει σύμφωνα με το πρόγραμμα. Όμως τα πιο όμορφα στιγμιότυπα στους γάμους είναι συχνά εκείνα που προκύπτουν αυθόρμητα και όχι εκείνα που έχουν σχεδιαστεί στην παραμικρή λεπτομέρεια.
Αυτό που θα θυμάται ένα παιδί από αυτή την εμπειρία δεν είναι αν περπάτησε τέλεια ή αν κράτησε σωστά τα λουλούδια του. Θα θυμάται αν ένιωσε ασφαλές, αν οι άνθρωποι γύρω του το στήριξαν και αν η συμμετοχή του στη γιορτή συνδέθηκε με χαρά και όχι με άγχος.
Γιατί τελικά, ο στόχος δεν είναι να δημιουργήσουμε το τέλειο παρανυφάκι.
Ο στόχος είναι να βοηθήσουμε το παιδί να ζήσει μια όμορφη εμπειρία που θα θυμάται με χαμόγελο.
