Η θέσπιση ορίων σε ένα νήπιο είναι απαραίτητη για την ασφάλεια και τη συναισθηματική του ανάπτυξη, όμως συχνά συνοδεύεται από ένταση και δοκιμάζει την υπομονή των γονιών. Το καλό νέο είναι ότι μπορείτε να βάλετε όρια χωρίς φωνές και χωρίς να χάνετε την ψυχραιμία σας.
Το πρώτο βήμα είναι η σαφήνεια και η συνέπεια. Τα νήπια χρειάζονται απλούς, ξεκάθαρους κανόνες που επαναλαμβάνονται με τον ίδιο τρόπο. Όταν τα όρια αλλάζουν ανάλογα με τη διάθεσή μας, το παιδί μπερδεύεται και αντιδρά πιο έντονα.
Εξίσου σημαντικός είναι ο τρόπος επικοινωνίας. Μιλήστε ήρεμα, σκύψτε στο ύψος του παιδιού και χρησιμοποιήστε σύντομες φράσεις. Αντί για «σταμάτα αμέσως», δοκιμάστε «δεν χτυπάμε, πονάει». Έτσι το παιδί καταλαβαίνει το γιατί πίσω από το όριο.
Όταν έρχεται η ένταση, θυμηθείτε ότι τα ξεσπάσματα είναι τρόπος έκφρασης και όχι «κακή συμπεριφορά». Δώστε χρόνο στο παιδί να ηρεμήσει, παραμένοντας δίπλα του, χωρίς να υποχωρείτε στο όριο που έχετε θέσει. Η παρουσία σας λειτουργεί καθησυχαστικά.
Τέλος, φροντίστε και τον εαυτό σας. Αν νιώθετε ότι φτάνετε στα όριά σας, ένα σύντομο διάλειμμα, λίγες βαθιές αναπνοές ή η βοήθεια από τον σύντροφό σας μπορούν να κάνουν τη διαφορά. Η ψυχραιμία δεν είναι τελειότητα· είναι μια δεξιότητα που καλλιεργείται, μέρα με τη μέρα, μαζί με το παιδί σας.
