Μετά τις διακοπές του Πάσχα, πολλοί γονείς βρίσκονται μπροστά στην ίδια σκηνή. Το πρωί ξυπνάει πιο δύσκολα, αργεί να ετοιμαστεί, διαμαρτύρεται ή λέει ξεκάθαρα ότι δεν θέλει να πάει σχολείο. Η πρώτη σκέψη είναι συνήθως ότι πρόκειται για τεμπελιά ή απλώς για κακή διάθεση. Στην πραγματικότητα, όμως, πίσω από αυτή την αντίδραση υπάρχει κάτι πιο απλό και πιο ανθρώπινο.
Το παιδί έχει ήδη προσαρμοστεί σε έναν διαφορετικό ρυθμό. Οι διακοπές σημαίνουν περισσότερη ξεκούραση, λιγότερες υποχρεώσεις και μεγαλύτερη ελευθερία μέσα στη μέρα. Όταν αυτό αλλάζει απότομα, το σώμα και το μυαλό του χρειάζονται χρόνο για να επανέλθουν. Δεν είναι άρνηση του σχολείου, είναι αντίδραση στην αλλαγή.
Υπάρχει και ένα δεύτερο επίπεδο που συχνά δεν φαίνεται αμέσως. Κατά τη διάρκεια των διακοπών, το παιδί περνά περισσότερο χρόνο στο σπίτι, με τους γονείς ή με πρόσωπα που το κάνουν να νιώθει άνετα. Η επιστροφή στο σχολείο σημαίνει απομάκρυνση από αυτό το περιβάλλον και επιστροφή σε ένα πλαίσιο με κανόνες, ρυθμό και απαιτήσεις. Ακόμα κι αν του αρέσει το σχολείο, αυτή η μετάβαση δεν είναι πάντα εύκολη.
Αν σε αυτό προστεθεί και η κούραση από αλλαγή ωραρίου, τότε η δυσκολία γίνεται μεγαλύτερη. Ένα παιδί που κοιμήθηκε αργά για αρκετές μέρες, δυσκολεύεται να ξυπνήσει και να λειτουργήσει το ίδιο εύκολα το πρωί. Και αυτή η σωματική κόπωση μεταφράζεται συχνά σε άρνηση.
Το βασικό που χρειάζεται να θυμάται ο γονιός είναι ότι αυτή η συμπεριφορά είναι προσωρινή. Δεν σημαίνει ότι το παιδί “δεν θέλει το σχολείο” συνολικά. Σημαίνει ότι δεν θέλει τη συγκεκριμένη μετάβαση.
Αυτό που βοηθά περισσότερο είναι η στάση του ενήλικα. Αν αντιμετωπιστεί με πίεση ή ένταση, το παιδί θα αντιδράσει περισσότερο. Αντίθετα, όταν υπάρχει κατανόηση αλλά και σταθερότητα, η προσαρμογή γίνεται πιο γρήγορα. Το μήνυμα δεν χρειάζεται να είναι αυστηρό, αλλά καθαρό: καταλαβαίνω ότι σου είναι δύσκολο, αλλά επιστρέφουμε.
Παράλληλα, βοηθά να υπάρχουν μικρά στοιχεία μέσα στη μέρα που το παιδί περιμένει. Κάτι ευχάριστο μετά το σχολείο, λίγος χρόνος μαζί, μια δραστηριότητα που το ξεκουράζει. Αυτές οι μικρές προσδοκίες κάνουν τη μέρα πιο “διαχειρίσιμη”.
Οι πρώτες δύο ή τρεις μέρες είναι συνήθως οι πιο δύσκολες. Μετά, ο ρυθμός επανέρχεται πιο φυσικά. Το παιδί προσαρμόζεται ξανά και η καθημερινότητα βρίσκει τη θέση της.
Η επιστροφή στο σχολείο δεν είναι θέμα πειθαρχίας. Είναι θέμα μετάβασης. Και όσο πιο ήρεμα και σταθερά γίνει αυτή η μετάβαση, τόσο πιο εύκολα θα περάσει.
